B harfiyle başlayan erkek isimleri

[leyla_mecnun]

http://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gif




Bağdaş (tr) : Yakın arkadaş, dost.

Bağış (tr) : 1. Bağışlanan şey, ihsan. 2. Sıçrayış, atlama.

Bağışcan (tr) :1. Bağışlanan şey, ihsan. 2. Sıçrayış, atlama.

Bağışhan (tr) : 1. Bağışlanan şey, ihsan. 2. Sıçrayış, atlama.

BAHA: (Ar.) 1. Güzellik, zariflik. 2. Parıltı. 3. Alışma, dadanma. - Bahailik mezhebinin kurucusu.

BAHADDİN: (Ar.) Dinin güzelligi. Dinin değerlisi. - Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.

BAHADIR: (Fars.) Cesur, yiğit, bağatur. Timur soyundan Hindistan'da hükümdarlık yapmış Türk lider.

BAHADIRHAN: (Tür.) (bkz. Bahadır).

BAHAEDDİN: (Ar.) (bkz. Bahaddin). Bahaeddin Ahmed Efendi (Bursa 1741-1794): Osmanlı dönemi tarihçilerinden. Müderrislik ve kadılık yaptı.

BAHİT: (Ar.) Bahtı açık şanslı.

BAHRİ: (Ar.) 1. Denize ait denize mensup, denizle ilgili. 2. Denizci, levent. 3. Tüyünden kürk olan, patkada denilen, gagası kaşığa benzer bir çeşit deniz ördeği.

BAHTİYAR: (a.f.i.). 1. Bahtlı, talihli. 2. Mesud, mutlu. Bahtiyar (Ebu Mansur) (942-978). Büveyhilerin hükümdarlarından biri

BALDEMİR: (Tür.) Güçlü, kuvvetli, şirin.

BALER: (Tür.) Tatlı dilli, cana yakın kimse.

BALİBEY: (a.t.i.) Osmanlı beylerinden. Bosna beyi olarak Kanuni'nin Belgrad Seferine katıldı. Mohaç savaşında (1526) düşmanı iki yandan çevirerek zaferin kazanılmasında büyük payı oldu.

BARAK: (Tür.) Oğuzların Bayat boyuna mensup bir oymak. Gaziantep, Kilis ve Nizip çevresinde yaşarlar. - Barak Han: Çağatay hükümdarı (1266-1271).

BARANSEL (f.t.i.) 1. Yağmur. Mevsim-i Baran, yağmur mevsimi.

BARIM: (Tür.) Varlık, servet, zenginlik

BARIN: (Tür.) 1. Bütün, hep. 2. Güç kuvvet. 3. Göğüs. 4. Moğol devrinde Orta Asya'da büyük beyliklerden biri.

BARIŞ: (Tür.) 1. Savaşsızlık durumu. 2. Savaştan sonra silah bırakma, uzlaşma sulh. 3. Dirlik, düzenlik.

BARIŞCAN: (Tür.) (bkz. Barış).

BARİK: (Ar.) 1. Parıldayan. 2. Nazik, dakik, ince. Fikr-i Barik İnce düşünce.

BARKIN: (Tür.) Yolculuk eden, yolcu gezgin.

BARLAS: (Tür.) Kahraman, savaşçı.

BARTU: (Tür.) En eski Türk kağanlarından biri.

BASRİ: (Ar.) Basralı, Basra şehrinde oturan. Hasan'ı Basri'ye izafeten kullanılmıştır.

BATTAL: (Ar.) 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük. 3. İşe yaramaz, hantal. 4. İşsiz. Battal Gazi: Emevilerin VII. yy. Bizans'a düzenledikleri sefer ve savaşlarda ün salmış komutanı.

BATU: (Tür.) Üstün gelen, gücü yeten, galip.

BATUĞ: (Tür.) (bkz. Batu).

BATUHAN: (Tür.) Altınordu devletinin kurucusu (1204-1255). Cengiz Han'ın torunu.

BATUR: (Tür.) Kahraman, yiğit, cesur, bahadır.

BATURALP: (Tür.) Yiğitler yiğidi.

BATURAY: (Tür.) (bkz. Batur).

BATURHAN: (Tür.) (bkz. Batur).

BAVER: (Fars.) Tasdik, inanma. Sağlam, pek doğru.

BAYAR: (Tür.) 1. Ulu, yüce saygın, soylu. 2. Ekilmemiş toprak.

BAYAZID: (Ar.) (bkz, Bayezid).

BAYBARS: (Tür.) Bahri Memlüklerin sultanı olup Kıpçak ülkesinde doğmuştur. Baybars (el-Melikü'l-Zahir Rüknettin). (1223 Şam - 1277). Eyyubi hanedanını ortadan kaldırıp Abbasi halifeliğinin yeniden kurulmasını sağladı.

BAYBAŞ: (Tür.) Zengin, ileri gelen, saygın.


BAYER: (Tür.) Zengin, varlıklı kimse.

BAYEZİT: (Ar.) Çeşitli zamanlarda yaşamış Osmanlı şehzadelerinin genel adı. Bayezit l. (Bursa 1360-Alaşehir 1403). Yıldırım, Osmanlı padişahı. I. Murat'ın Gülçiçck Hatun'dan olma oğlu.


BAYRAM: (Tür.) 1. Neşe ve sevinç günü. Dini bakımdan hususi değeri olan ve milletçe kutlamalar yapılan gün veya günler.

BEDİRHAN: (Fars) İleri görüşlü, aydın lider.


BEDREDDİN: (Ar.) 1. Din'in nuru, ışığı. 2. Dinin aydınlığı, dinde bilgelik. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.


BEHÇET: (Ar.) 1. Sevinç. 2. Güzellik, güleryüzlülük. 3. Şirinlik. Bu kelime Kur'an-ı Kerim'in Neml suresi 60. ayetinde geçmektedir.

BEHLÜL: (Ar.) 1. Çok gülen, çok gülücü. 2. Hayır sahibi, çok iyi adam. 3. Bir İslam sofisi, Behlül-i Dana. Harun er-Reşid'in kardeşinin adı olup, delice hareketleriyle meşhur olmuştur.

BEHMAR: (Fars.) Çok ziyade, fazla. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.


BEHNAN: (Ar.) Güleç, güler-yüzlü, iyi huylu ve daima gülen adam.


BEKDİL: (Tür.) 1. Doğru sözlü, mert. 2. Gönlü zengin. Baygönüllü.

BEKİL: (Ar.) Yakışıklı, süslü delikanlı, genç.

BEKİR: (Ar.) 1. Sabahları erken kalkmayı alışkanlık edinen kimse, bakir. 2. Yeni doğmuş. 3. Öncesi, İsmaili zümresine ait büyük bir Arap kabilesi.


BEKTAŞ: (Fars.) 1. Akran. 2. Eş, müsavi. - Bektaşi: Hacı Bektaş Veli tarikatına mensubolan kişi, Horasan'da gelip Anadolu'ya yerleşen Hacı Bektaş Veli tarafından kurulduğu ileri sürülen tarikata mensup ilk zamanlan bilinmeyen bu tarikat, sonradan batıni bir hüviyet kazanmıştır.


BEREN: (Tür.) Güçlü, kuvvetli, akıllı.

BERİN: (Fars.) 1. En yüksek, çok yüce. 2. Soylu.

BERKEL: (Tür.) güçlü el.

BERKER: (Tür.) Güçlü, sağlam kişilikli.

BERKİ: (Tür.) Şimşek gibi parlak.

BERKİN: (Tür.) Sağlam güçlü kuvvetli.

BERKKAN: (Tür.) Güçlü soydan gelen.

BERKMAN: (Tür.) Güçlü, sağlam, kişilikli.

BERKSAN: (Tür.) Güçlü tanınan kimse.

BERKSOY: (Tür.) (bkz. Berksan).

BERKSU: (Tür.) Soğuk ve keskin su.

BERKÜN: (Tür.) Sağlam, güçlü tanınmış.

[leyla_mecnun]

http://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gifhttp://img65.imageshack.us/img65/9866/floatie55de4.gif





Babür : Büyük Moğol Devletini kuran ve Babürname adlı eseriyle bilinen hükümdar

Bağatur : Kahraman

Bahra (Ar.) : Timur devletinin güney sınırını koruyan eski bir sınır kale

Bakanay : Güzelliği gözle net bir şekilde görülebilen

Balaman : İri büyük

Balamir : Tuna kıyılarına kadar fetihler yapmış Türk hükümdarı

Balatekin : Güçlü kuvvetli ve uyanık

Balatürk : Güçlü kuvvetli Türk

Balkır : Işıl ışıl parıldayan

Barışcan : Barışı candan isteyen

Barik (Ar.) : Parıldayan. * Nazik, dakik, ince

Barkan : Çöllerde rüzgârın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan ay biçimindeki küçük kumsal külle

Barkın : Yolculuk eden, yolcu

Basım : Enerji

Basır (Ar.) : Gören, görücü

Basim (Ar.) : Sempatik ve sevecen olan

Başar : Başarılı ol anlamında

Başaran : Muvaffak olan

Başarı : Başarma eylemi veya başarılan şey

Başat : Benzerleri arasında üstün olan, önde gelen kimse

Başdaş : Akran, emsal

Başman : Bir topluluğun ileri gelenlerinden. * Sözü geçen kimse

Başol : Yöneten, lider ol anlamında

Başöz : Asıl hükümdar, öz yönetici

Başsoy : Soyluların en önde geleni

Batır : Yiğit, kahraman

Batırhan : Yiğit hakan

Battal : Kahraman, yiğit. * Alışılmıştan daha büyük

Bayal : Saygın ve kudretli

Baybars : Türklerin besledikleri bir tür küçük boy kaplan. * Memluk Devleti’nin dördüncü sultanı

Baybura : Dede korkut hikâyelerinde geçen bir ad

Baybora : Bora gibi haşin ve sert

Baycan : Zengin, cömert ve gönlü tok olan

Bayça : Zengin ve cömert kişi

Baydar : İlhanlı Devleti’nin komutanlarından

Bayduhan : Kutluk Devlet’ini kuran Kutluk Han’ın kardeşi

Baydur : Güçlü, kuvvetli, cesur. * Yerleşim merkezinin başı

Bayhan : Zenginlik

Baykan : Soylu olan

Baylan : Olgun ve kibar, nazlı, şımarık

Bayman : Saygın, fedakâr ve zengin kişi

Bayrı : Soyu eskiye dayanan

Bayru : Çok eski bir geçmişi olan

Baysan : Varlıklı ve ünlü

Baysu : Faziletli ve saygın kişi

Baytekin : Zengin ve güvenilir kimse

Baytok : Gözü yükseklerde olmayan, zengin ve saygın olan

Baytüze : Varlıklı ve haktan yana olan

Bedayi (Ar.) : Eşi benzeri olmayan güzel, mükemmel, yeni şeyler

Bedel (Ar.) : Değer, kıymet. * Bir şeyin yerine verilen, yerini tutan şey, karşılık

AbdülBedi (Ar.) : Bir şeyi örneği olmadığı halde meydana getiren. * Yoktan var eden Allah'ın 99 isminden biri

Bedid (Far.) : Meşhur, görünür, açık meydanda

Bedih (Ar.) : Şan ve şerefi büyük

Behiç (Ar.) : Şen, güzel, güler yüzlü adam

Beksan : Tanınmış, ünlü, saygın

Bektaş (Far.) : Akran. * Eş, müsavi

Bengialp : Yiğitliği ve kahramanlığıyla her zaman anılacak olan

Bengisoy : Soyu sonsuza dek yaşayacak olan

Berat (Ar.) : Nişan, rütbe

Berge : İz, işaret

Bergin : Güçlü, kuvvetli

Berhan : Güçlü komutan

Berk (Ar.) : Şimşek

Berkal : Sağlam ve güçlü ol

Berkan (Ar.) : Şakıma. * Parıldama

Berkant : Sağlam ve güçlü olan

Berkay : Güçlü ve ay gibi olan

Berkcan (Arapça-Farsça). : Hayatı yıldırım gibi sağlam ve güçlü olan

Berke : Kamçı değnek. * Cengiz Han’ın torunu, Batuhan’ın kardeşi

Berkol : Güçlü ve sağlam ol

Berksal : Güçlü ve sağlam olan

Berksin : Güçlü, sağlam ve kuvvetli olan

Berksun : Gücünü ver

Berktan : Tanyeri gibi güçlü ve güzel olan

Berkün : Sağlam ün, şan

Bertan : Tanyeri gibi güzel ve güçlü

Berter (Far.) : Üstün ve değerli kişilik

Besim (Ar.) : Güler yüzlü ve sempatik insan

Beşir (Ar.) : Müjde getiren

Beydaş : Dürüstlük, hakkaniyet

Beykan : Soylu ve zengin bir geçmişe sahip

Beysan : Bey, efendi. * Zengin ün

Beytekin : Bir tane, biricik olan. * Musul bölgesinde Beytekin Devleti’ni kuran komutan

Beytullah (Ar.) : Kâbe, Allah’ın evi

Beyzat (Far.) : Doğuştan soylu

Bilal (Ar.) : Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık

Bilen : Bilgili, görgülü, anlayışlı

Bilge : Bilgili, iyi geniş, derin, bilgi sahibi kimse

Bilgehan : Göktürk hakanı, Babası Kutluğ İlteriş Han'dır

Bilgekağan : Göktürk hakanı, İkinci Göktürk hanedanlığının kurucusu

Bilgekan : Bilgin soydan gelen.

Bilger : Akıllı, bilgili, bilge, bilgin.

Bilgin : Bilgili kişi, alim

Bilkan : Bilgili

Bilmen : Bilen, anlayan, bilgili

Binali (Ar.) : Ali'nin oğlu.

Binalp : Yiğitler

Binkan : Soylu kanlar

Bintuğ : Soylu kanlar

Birant : Özel, tek yemin. * Özelliği olan yemin

Birat : Asil, soylu, bir aileye mensup

Bircan : Tek, eşsiz.

Birdal : Bir tane, tek dal

Birgit : Birleşik, birleşmiş, birlik almış

Birhan : Tek yönetici, tek hakan

Birkan : Soylu, aynı soydan gelen

Birke (Ar.). : Büyük havuz. * Gölcük. * Göğüs

Birmen : Tek olan, benzeri olmayan kimse

Birol : Tek ad, bir ol anlamında

Birtan : Bir tane, tek.

Bişr (Ar.) : Güler yüzlü kişi, güleç, sevimli

Boğaç: Efsaneleşmiş bir hikâye kahramanı. * Dede Korkut Hikâyeleri’nde geçer

Boğatay : Güçlü, kuvvetli

Bolat : Çelik gibi sert

Borahan : Sert hakan

Boran : Şimşek ve gök gürültüleriyle karışık yağan yağmur. * Yaban güvercini

Boratav : Sert ve olgun kişi

Boray ; Örnek insan, yürekli, cesur, önde gelen

Boydak : Özgürlüğü seven

Boysan : Yakışıklı delikanlı

Bozbala : Cesur ve yiğit genç

Börühan : Savaşçı hükümdar

Budak : Ağacın dal olacak sürgünü. * Dal

Budun : Halk, millet, ahali.

Budunalp: Cesur halk

Buğrahan (Far.-Tür.): X. yy.ın başlarında Orta Asya'daki yağma boyundan çıkan ve ilk İslam devletinin Türk hükümdarlarının birçoğuna verilen unvan

Bulak : Kaynak, pınar, çeşme

Bumin : Göktürk devletinin kurucusu

Buminhan : Bumin Han

Burak (Ar.) : Hz. Muhammed’in Mirac'daki bineği, Kur'an'da böyle bir isim geçmemekle beraber, İslam kaynaklarında böyle bir bineğin olduğuna dair rivayetler vardır

Burç (Ar.) : Kalenin köşelerine yapılan daha yüksek ve daha kalın çıkıntı kule. * Yuvarlak bin. * Güneşin ayrıldığı on iki kısımdan her biri

Burçhan : Burç Han

Burhan (Ar.) : Delil, hüccet

Burhanettin (Ar.) : Dinin delili.

Buyan : Mutluluk, uğur, talih. * İyi biliş, sevap

Buyrukalp : Egemen olan kahraman

Bülent (Far.) : Yüce, yüksek, ulvi

Bünyamin (Ar.) : Yakup peygamberin en küçük oğlu

Bürge : Bir yerde duramayan canlı, taşkın kimse